فرشته ی بی نشان من…

من دعا گوی راه و بی راه هستی خویشم

برای هستی که هست

                         ….و چیستائی دلم.

دل تنگم

دل تنگ شعری که نخوانده ام

و فرشته ای که ندیده ام

و شاید اصلا نبینم

فزشته ای که پیشاپیش من راه می رود.

حالا دیگر نمی دانم دوستت دارم چند بخش است؟

نمی دانم بخش کردن دوستی

تا کجای این دل دل ادبار بی درمان

بدون فرشته ها دوام می آورد.

تاب سفر ندارم

و هی باز می شکنم.

                            .  

                            .

برای دلم

           وهستیم

                      و فرشته ای که هرگز ندیده ام

و این بغض ناماندگار بی درمان…

پائیز ۸۵ بوشهر

Advertisements